بخون
کلمه‌هایی که سال‌ها تو گلوم موندن و حالا یه جایی واسه موندن پیدا کردن. شاید یه تیکه‌ش حرف دل تو هم باشه.
سخت‌ترین کلمه‌ی دنیا برای من اسم خودمه. بقیه‌ی کلمه‌ها رو می‌شه دور زد. «نون» گیر کنه، می‌گم «یه بسته از اون». «سه‌شنبه» نیاد، می‌گم «بعد از دوشنبه». یه عمر این کار رو کردم؛ اون‌قدر که خودمم دیگه نمی‌فهمم کی دارم دور می‌زنم. ولی اسم رو نمی‌شه عوض کرد. کلاس جدید، پشت تلفن، منشی مطب که سرش رو بالا نمیاره و می‌پرسه «اسم؟»… همون لحظه‌ای که همه منتظرن یه کلمه بگم که هر بچه‌ای بلده.